Spanning

Spanning-stress-angst, noem het wat je wil maar ik kan u meedelen dat het in ieder geval aan het toenemen is. Zo'n onrustig gevoel in mijn onderbuik, ik vind het allemaal behoorlijk spannend. Maanden geleden had ik een patient en ik weet eigenlijk niet of ik dit al op de weblog verteld heb maar hij was van zijn scooter gevallen, brak zijn been terwijl hij aan het trainen was voor de marathon van New York. Hij had geboekt via dezelfde organisatie als ik en hij baalde (zo ontzettend terecht) als een stier!
Die spanning die ik nu voel heeft ook te maken met dit soort ongevallen. Een ongeluk zit in een klein hoekje en als ik mijn portiek-trap afloop, denk ik: als ik maar niet uitglij of als ik een steek in mijn achillespees voel als ik maar geen peesschede ontsteking ga krijgen. Vanavond zit ik bij de tandarts (voor de 5e keer in een paar weken!) en mijn tong glijdt achter de afzuiger weg, zo de boor in! Nou overdrijf ik een beetje maar er zit een snee in mijn mondbodem, verdoven en hechtingen moesten er toen bij komen. Voor de zekerheid schrijft de tandarts een recept uit voor het geval ik koorts krijg. En het enige wat ik kan denken is nee, geen koorts, dat kan nu echt niet!. Mijn reactie was achteraf wat extreem en samen met ruth besloot ik nu op te houden over 'wat als... ', straks roep ik het nog op mezelf af. Dus bij deze, plechtig en zwart op heel licht blauw:
Er gaat niets gebeuren, ik ga gewoon naar NY en daar een fantastische tijd hebben.
(beetje in de trant van 'the Secret' bedenk ik me nu)